|
Chambres et table d'Hôtes - kleine camping |
Beste mensen,
vrienden en vriendinnen, boeren en buitenlui,
Marjo en ik
liepen al enige
tijd met serieuze plannen rond
om in Frankrijk te gaan wonen.
Telkens wanneer we in Frankrijk op vakantie waren, begon het weer te kriebelen.
Jullie zullen wel denken: "die zijn hartstikke gek!" en misschien hebben jullie nog
gelijk ook!
Waarom zijn we tot
deze doldwaze plannen gekomen? Het
laatste jaar zijn er een aantal dingen gebeurd die ons de keuze gemakkelijker
maakten:
-
Vader en
Moeder Wijnen zijn nu beiden overleden;
-
Zij lieten ons een
financieel steuntje na;
-
Allebei onze kinderen wonen nu zelfstandig;
-
De hele
familie Wijnen zit al in het buitenland;
-
Ik ben van baan veranderd, wat me heeft
doen realiseren, hoe lang wil ik nog in de automatisering blijven en op boxen
tegen een jongere ambitieuze generatie;
-
We begonnen
in te dutten, hadden geen uitdaging meer. Je kent het wel: 's morgens
opstaan, naar je werk, 's avonds achter de televisie en weer naar bed;
-
De betuttelingen in Nederland, files,
files, files, . . . regen, regen, regen, . . . . geen ruimte . . .
-
De SMS
gekte, email cultuur, de speeltjes als: het mobieltje, de organiser, de
personal assistant leggen steeds meer een verstikkende wurggreep om het
leefklimaat.
Steeds
meer collega's liepen de laatste tijd permanent met zo'n oortelefoontje;
blue tooth heet dat geloof ik. Tijdens een personeelsfeestje was ik in
geanimeerd gesprek met een collega (ja wel, hij had zijn blauwe tand in)
totdat ik op een gegeven moment steeds meer het idee kreeg dat ie helemaal
niet met mij in gesprek was, maar met een klant via zijn geïmplanteerde
oor! Dat was voor mij de druppel; ik dacht: ik moet hier weg. Wat
houdt ons nog hier? Als we iets anders willen gaan doen, het roer 180 graden
omgooien, dan moeten we het NU doen!
Enfin, je gaat eens op internet kijken en het lijkt of half
Frankrijk te koop is. We zijn een paar keer in Frankrijk geweest en hebben, na
uitvoerige selectie op internet, alles
bij elkaar een stuk of tien landerijen bezichtigd. Het plan was om in eerste
instantie een naturistencamping te starten. Dit stuitte echter op nogal wat
problemen; buren te dichtbij, geen medewerking van de gemeente, terrein te duur,
niet afgelegen genoeg, etc.
Totdat we een landgoed in de Gorges du Tarn
bezochten! We waren meteen verkocht, een prachtig landhuis uit 1839 in perfecte
staat, compleet met 5 ingerichte chambres d'Hôtes (logies en ontbijt), 14
hectares bos (140.000 m2) uitzicht op de Tarn, een klein zwembadje, een
ongelooflijke prijs!
Alleen naturisme was er niet mogelijk door een buurman en een behoudende
gemeente. In eerste instantie keerden we gedesillusioneerd om. We hebben toen
een uur of wat op een parkeerveldje zitten praten en kwamen tot de conclusie dat we dit
niet mochten laten schieten. Dan maar geen naturisme. Misschien dat we later nog,
als we iedereen beter kennen en weten wie er daar aan de touwtjes trekken, het
gemeentebestuur alsnog om krijgen.
We zijn terug gegaan en tja . . . . wel . . . . . en toen
zaten we
midden in onderhandelingen, voorlopige koopcontracten, notarissen, juristen, het hele circus.
. . .
Hier wat foto's:
klik op foto voor vergroting
Het ligt in de Gorges du Tarn, in de buurt
van Albi,
La Bastide Solages om precies te zijn.
Een dorpje met 79 inwoners, 1200 km hiervandaan.
|
