|
La LibauPieds
Het gebied rond de Vallée du Tarn, bekeken vanuit bergschoenen.
Door Resa en Henk
De wind kwam nergens
vandaan
Toch voelde ik haar in mijn rug
Achter mij sterkte zij langzaam aan
Schijnbaar ongemerkt ging alles veel te vlug
Even een stapje terug. Even
de snelle wereld van kantoor en computer verlaten. Lekker fysiek bezig
zijn. Dát was waar Henk en ik aan dachten, toen we de site bekeken van
Domaine de la Libaudié.
Zowel ons gastverblijf
(lees: Marjo en Kees) als de omgeving hebben ervoor gezorgd dat we ons
prima hebben kunnen onthaasten. Toen Kees vroeg of we misschien iets
wilden schrijven over de wandelingen, was een beslissing snel genomen.
Hierbij dus het resultaat.
Wij zijn direct bij aankomst begonnen met één van de twee wandelingen, die starten
vanaf La Libaudié, door Kees zelf op eigen terrein uitgezet. De witte
route duurt ongeveer 2 uur en bood ons,
naast de mogelijkheid om de spieren voor te bereiden voor de wandelingen
die we nog wilden doen, een mooie gelegenheid om onze conditie te
testen. De test was geslaagd, want tot verbazing van Kees en Marjo waren
we na 1,5 uur weer terug, zonder dat wíj het idee hadden dat we ons
hadden gehaast. Maar ja… als je nog in het ritme van de Randstad zit,
dan besef je soms niet dat je een paar dagen nodig hebt om te
onthaasten.
 De dagen
die volgden waren gevarieerd. De meeste wandelingen begonnen wij vanuit
Villeneuve. De routes zijn goed gemarkeerd met gele of rood-witte
indicaties op bomen, paaltjes, etc. Het is wél handig om de
routebeschrijvingen er bij te hebben, o.a. te verkrijgen bij Marjo en
Kees of het Syndicat d’Initiative in Villeneuve.
De eerste echte
wandeling (Le circuit des Castanhals) was er een van 16,5 km die
ongeveer 4,5 uur zou duren. Wij vonden een leuke lunchplek bij de
menhir. Natuurlijk heb je als ‘laaglander’ een navenante klimconditie.
De tweede dag kozen we dan ook voor een kortere wandeling, ‘slechts’
11,5 km. Maar de Sentier du Chevreuil viel een beetje tegen: de klim- en
daaltrajecten zijn verdeeld over een geringer aantal kilometers en onze
spierpijn van de vorige dag hielp ook niet echt.
 Tot nu toe
vonden wij in de wandeling ‘Circuit de Bonneval’ (16 km) de meeste
uitdaging. Het is een pittige en zeer gevarieerde wandeling met weinig
asfalt, die voor een deel bestaat uit de Grande Randonnée 36 (GR36 –
rood-wit). Het was onze zevende wandeling.
Een zeker memorabele
wandeling was ‘Circuit de Massalgues’ (12 km). Het was onze derde
wandeling en we zijn circa 8 km verkeerd gelopen (tot in Alban). Eenmaal
weer op de route zagen we, vlak voordat we vanuit St. André afdaalden
naar Villeneuve, een leuk terrasje op het pleintje voor de kerk. Het
bijbehorende hondje blafte ons toe, waarop de eigenaresse naar buiten
kwam en wij een ijsje bestelden. Die had ze niet, maar we konden wel 2
cola bestellen. Afrekenen mochten we niet (“c’est mon plaisir”). Later
begrepen we pas waarom….. het is een privé terrasje met een iets meer
dan gebruikelijk aantal stoeltjes en parasols….
 Le
Roc du Montalet (19 km) staat nog op ons programma. Het is een wandeling
die we goed zullen voorbereiden, en het weer moet ook prima zijn. Het
hoogteverschil is 466 meter, het hoogste punt is 1259 meter. De geplande
netto wandeltijd is 5h30.
Kees probeerde ons tussen de wandelingen door over te halen om ook nog
andere sportieve activiteiten te ontplooien, met succes. Om wat energie
te sparen voor de Roc du Montalet, hebben we de wandelschoenen één
middagje omgeruild voor een kano, en één middagje zijn we te paard naar
600 meter geklommen. Het was heel leuk om ook eens op een andere manier
van de mooie omgeving te genieten.
 De
wandelingen in deze omgeving hebben één ding gemeen: Er gaat een enorme
rust van uit, je komt praktisch geen mens tegen, de route voert je door
en langs heel kleine en pittoreske gehuchtjes en de uitzichten zijn
wijds. Het gebied rond de Tarn leent zich uitstekend voor het maken van
lange en kortere wandelingen, op gemakkelijk begaanbare paden. De routes
zijn zeker niet hoogtevrees-gevoelig. Wij wensen toekomstige wandelaars
en gasten van La Libaudié heel veel wandel plezier !
Resa en Henk, September
2005
Korte
wandelimpressies van René Pirson en Henny Kloosterboer 2007
Circuit de Gaycre
Start van deze rondwandeling is het dorpje Trébas. Vanuit het
centrum, langs de dorpsschool, klim je al snel het dorp uit via een
onverhard paadje. Al snel ligt Trébas een flink eind onder en achter je.
Nadat je een paar asfaltwegen bent overgestoken loop je via een
onverhard pad het bos in.
De route gaat vervolgens een stuk door een bos, om uiteindelijk bij een
grote boerderij uit te komen. Vanaf dit punt loopt de route door een open
gebied met akkers en weilanden. Je loopt nu over de heuveltoppen vanwaar
je een goed uitzicht hebt op het omringende landschap met enkele
verdwaald liggende dorpen. Uiteindelijk kom je uit bij een punt waar de
route zich splitst in twee varianten: de kortere route van 12 kilometer
en de langere route van 15 kilometer. Wij kozen voor de lange variant,
die opnieuw het bos induikt en al snel afdaalt naar een riviertje, dat
een heel eind gevolgd wordt, tot vlak voor het dorp Gaycre. Onderweg
passeer je een watermolen en vrij snel daarna loop je via een klein
asfaltweggetje het dorpje Gaycre binnen. Het dorpje Gayce ligt hoog op
een heuveltop en van daar heb je een schitterend uitzicht over de Tarn
die in de diepte stroomt. Gaycre zelf bestaat uit een oud kasteel, een
oud kerkje en enkele verlaten huizen. Sommige panden lijken een nieuwe
bestemming te krijgen. Men is druk bezig met het opknappen.
Vanaf Gaycre voert de route weer terug naar Trébas. Het pad loopt een
stuk over de flank van de heuvels, zodat je steeds zicht blijft houden
op de Tarn. Op het eind voert de route weer door een bos. In het najaar
liggen hier massa’s (eetbare) kastanjes voor het oprapen. Het laatste
stukje van deze wandeling voert ons door de straten van Trébas weer
terug naar ons beginpunt.
Circuit de
Massalgues
Deze rondwandeling start en eindigt in het
dorp Villeneuve sur Tarn. Hoewel er de nodige hoogtemeters overwonnen
moeten worden, is de wandeling niet erg zwaar. Aan het begin moet er
vrij lang geklommen worden over een asfaltweggetje. Deze klim gaat
geleidelijk en hoewel voor rechtgeaarde wandelaars asfalt niet prettig
is, valt dat hier mee, want er is praktisch geen gemotoriseerd verkeer.
Doordat de weg verhard is kan alle aandacht gericht worden op het
schitterende uitzicht op de omgeving, zonder dat je afgeleid wordt door
hobbels in het pad. Je hebt zo een prachtig zicht op het kasteel van
Saint André, het dorp dat aan het eind van de route nog bezocht zal
worden.
Als we na enkele
kilometers het asfalt verlaten, slaan we rechtsaf een pad in dat
slingerend door een bos gaat. Onderweg passeren we een boerderij en een
landgoed. Eenmaal beneden komen we aan een riviertje dat we een stuk
volgen tot aan een watermolen aan de rechterkant van de weg. Hier is het
even opletten, want als de watermolen gemist wordt, loop je te ver door.
Bij de watermolen wordt het riviertje overgestoken via een bruggetje.
Daarna stijgt het pad weer. De wandeling voert langs kleine gehuchtjes
die uit enkele boerderijen bestaan. Sommige van die boerderijen zijn
niet meer bewoond. Vaak staan er wel nog een paar grote notenbomen, waar
in september talloze walnoten voor het oprapen liggen. Na verloop van
tijd voert de route door een prachtig, langgerekt kastanjebos. In de
herfst is het pad bezaaid met afgevallen bladeren en kastanjes. Dit bos
wordt verlaten om via een asfaltweggetje het dorpje Saint André aan te
doen. Hier worden we verrast door een aantal kunstwerken die her en der
door het dorp verspreid staan. Op het dorpsplein staat een smeedwerk dat
een drietal muzikanten voorstelt. Vanaf het bijzonder gastvrije terrasje
dat Saint André rijk is, heb je er mooi zicht op. Het terras moet
beslist niet gemist worden, want het unieke ervan is dat voor
consumpties niet betaald mag worden. Ook het oude kerkje is een bezoekje
waard.
Vanaf Saint André
daalt de route weer af naar Villeneuve. De route gaat afwisselend via de
weg en via onverharde paadjes. Terwijl je zo afdaalt heb je weer een
prachtig uitzicht op het dal van de Tarn en het landschap aan de
overzijde van de rivier.
Circuit Libaudié-Frayssines
Een mooie, lange, panoramische
wandeling. Startpunt is La Libaudié en afgezien van een pittige klim aan
het begin en aan het eind van de wandeling, is de route niet al te
zwaar.
Vanaf La Libaudié wordt eerst afgedaald naar de Tarn door het bos.
Eenmaal beneden, wordt de Tarn gevolgd tot aan de stuwdam bij Trébas en
aan de overzijde wordt nog even de weg richting Trébas gevolgd. Al snel
verlaten we de weg om rechtsaf omhoog te gaan via een pad. Na een stuk
klimmen, kom je uit bij een onlangs nieuw gebouwd vakantiedorp, dat al
van verre de heuvels langs de Tarn domineert.
Vanaf dit punt voert de wandeling over een wandelpad over de flanken van
een helling. Dit deel van de route is bewegwijzerd. Met een fraai
uitzicht op de Tarn die in de diepte stroomt en op La Libaudié aan de
overkant van de rivier, kun je enkele kilometers ontspannen wandelen
zonder veel te hoeven stijgen of dalen. Ook hoef je hier nauwelijks de
route in de gaten te houden, want er zijn geen zijpaden die je op een
verkeerd spoor kunnen brengen.
Je passeert enkele dorpjes, waarvan Frayssines de moeite waard is om
even een rustpauze in te lassen. Er staat hier een aardig kerkje met een
klein intiem kerkhofje.
Terwijl nog een paar gehuchtjes gepasseerd worden, daalt de route
langzamerhand weer af naar de Tarn. Opnieuw wordt via een stuwdam het
water overgestoken en dan voert de route ons terug over een pad
evenwijdig aan de Tarn. Aan het eind van deze lange wandeltocht moet er
nog even stevig geklommen worden om weer bij La Libaudié uit te komen.
Omdat je dan toch al heel wat kilometers achter de rug hebt, maakt dat
het slot van deze tocht nog even zwaar. Maar je kunt daarna tevreden
terugzien op een mooie tocht. Bij de voorbereiding van deze wandeling
moet rekening gehouden worden dat er nergens horeca onderweg is. Dat
betekent ruim voldoende eten en drinken meenemen, zeker als het warm is,
want je bent de hele dag onderweg.
Circuit Libaudié-Aspires
Mooie, rustige en niet al te lange
wandeling. Op enkele stukjes moet er pittig geklommen worden, maar dat
is niet lang.
De wandeling start vanaf La Libaudié en voert eerst een stuk door het
bos over het terrein van La Libaudié.
Nadat een asfaltweg is overgestoken loop je via goed begaanbare paden en
holle wegen door een agrarisch landschap met akkers en weilanden. Af en
toe wordt een boerderij gepasseerd en het kleine dorpje Aspires wordt
ook aangedaan. Dit gehucht bestaat uit enkele huizen.
Hierna wordt weer afgedaald naar de Tarn. Dit deel van de wandeling
voert door een donker en vochtig bos. Aangekomen bij de Tarn, wordt een
stuk de rivier gevolgd. Aan het einde moet nog even een steile helling
beklommen worden om weer op de hoogte van ons uitgangspunt te komen.
Vlak voor La Libaudié wordt een ruïne van een oude boerderij gepasseerd
die een wat spookachtige aanblik biedt.
Klik hier voor een overzicht
van wandelingen.
|
